เพราะสิ่งที่เรียกว่า " ความสุข"

เพราะสิ่งที่เรียกว่า " ความสุข"


บ้างก็ สุขกาย บ้างก็สุขใจ

แต่ทุกอย่างที่ดิ้นรนไขว่คว้าทำไปนั่นก็คิดว่า " จะสุข"

สุดท้ายเมื่อสิ้นลมก็หายไปเป็น ดิน น้ำ ลม ไฟ

แต่นั่นก็ไม่รู้ว่า จะจบจริงหรือเปล่า

ตอนเป็นเด็กก็ว่า โตขึ้นเรียนมหาลัยดี จะสุข

จบแล้วก็ว่าได้ทำงานดีๆ เงินเดือนดี จะสุข

มีงานมีเงินแล้วก็ว่า มีบ้านมีรถดีๆ จะสุข

พอรถบ้านมันเก่าแล้วก็ว่า ได้รถใหม่ บ้านใหม่ จะสุข

ตอนโสดอยากมีแฟนแล้วก็คิดว่า ถ้ามีแล้ว จะสุข

มีแล้วดีแล้วก็ว่า แต่งมาอยู่ด้วยกัน จะสุข

พอมีแล้ว มีปัญหา ก็ว่า หาใหม่ จะสุข

แก่ไป แล้ว พอป่วยไข้ ก็ว่า ถ้าหา จะสุข

หายแล้วก็ว่า ถ้าไม่ป่วย จะสุข

แต่พอมันป่วย ไม่หายก็ว่า ตายๆไปได้จะสุข

แต่ก็ไม่รู้อีกว่า ตายแล้ว จะสุขจริงหรือเปล่า

เราทุกคนอยู่ด้วยความไม่รู้และไม่พอที่จะแสวงหาความสุข

มีอาจารย์ท่านหนึ่งสอนว่า สุขในโลกล้วนต้องแสวงหาและพึ่งพาสิ่งอื่น

สุขในธรรมนั่นธรรมสุขด้วยตัวของมันเอง